اعلامیه ی سبز

پایگاهی برای مقالات سیاسی-اجتماعی

سخنگویان جنبش سبز چرا از مواضع اتخاذ شده توسط مردم در مورد کشتار ایرانیان در عراق سخن نمی گویند؟

اعلامیه ی سبز: چند روز پیش وقتی خبر حمله ی نیروهای نظامی عراق به اردوگاه اشرف بیان شد، برخلاف انتظاری که میرفت بصورتی باورنکردنی بلوغ جنبش سبز ایران و مردم ایران را مشاهده کردیم و دیدیم که چه زیبا مردم با بیان اینکه شاید اختلافات عمیقی بین آنها و سیاست های سازمان مجاهدین خلق باشد، این حمله را محکوم کرده و افزودند که اختلافات ما با یک سازمان دلیل بر چشم پوشی ما به روی کشتار غیر انسانی اعضای آن نمی باشد و کشتار در هر حالتی را محکوم کردند.

در کمال ناباوری دیدیم که چه زیبا مردم ایران -مخصوصا در فضای مجازی- اعلام کردند که حتی اگر این سازمان که از آن به عنوان تروریست یاد می شود، اعضایش همگی تروریست باشند و جزای تروریستان هم اگر مرگ باشد، باید این حکم در دادگاهی بی طرف برای آنها صادر شود و عادلانه نیست که آنها را بدون هیچگونه محاکمه ای به خاک و خون کشید. چه زیبا بود وقتی با مشاهده ی بیان اینگونه مواضع ها از سوی مردم پی بردیم که واقعا مردم ایران آماده ی نیل به دموکراسی هستند.

اما متاسفانه با وجود این اعلام مواضع از سوی مردم که خود اعضای جنبش سبز هستند و به همت همین مردم هم بوده است که تجمعات اعتراضی عظیم در طی دو سال گذشته شکل گرفته است می بینیم هنوز هیچگونه اتخاذ موضع مبنی بر محکومیت این کشتارها توسط شوراهی هماهنگی راه سبز امید و یا مشاوران آقایان مهدی کروبی و میرحسین موسوی که خود را سخنگوی جنبش سبز می دانند، انجام نشده است. مگر جز این است که تریبون های رسمی جنبش سبز میبایست از خواست مردم سخن بگویند و حرف و خواسته ی آنها را منعکس نمایند؟ پس چرا این تریبون ها در مورد حمله ی غیر انسانی به اشرف سخن به میان نیاورده اند و به نوعی در حال سانسور سازی خواستهای جنبش سبز می باشند؟ مگر صحبت از صداقت و یکرنگی و پایان دروغ به میان نبود؟

اگر صحبت بر سر محافظه کاری و ترس از چسباندن انگ بر جنبش سبز به حمایت از سازمان هایی است که حاکمیت می تواند آن را به عنوان ابزاری برای سرکوب بیشتر استفاده کند، باید عرض شود که  اعلام «محکوم کردن حملات غیر انسانی با بیان اینکه اختلافاتی عمیق بین جنبش سبز و سازمان مجاهدین است و محکوم کردن کشتار غیر انسانی بدون محاکمه ی عادلانه  جدای از اینکه آن انسان ها چه کسانی باشند در هر شرایطی محکوم است» توسط سخنگویان جنبش سبز، فکر نمی کنیم که هیچگونه بهانه ای بدست حاکمیت بدهد.

متاسفانه تریبون های جنبش سبز با منعکس نکردن چنین مواضعی تا کنون، درواقع در حال شکل دادن نوعی سانسور از خواست های مردم می باشند و خیلی جالب و بس تاسف بار است که مردم اینبار به بلوغ رسیده اند ولی این بلوغ توسط این تریبون ها به رخ حکومت و جهانیان کشیده نمی شود.

انتشار این مقاله در هر وبسایتی با ذکر حتمی منبع آن (وبسایت اعلامیه ی سبز) بلامانع است.

Advertisements

11/04/2011 - Posted by | مقاله, مقاله ی اختصاصی | , , , ,

هنوز دیدگاهی داده نشده است.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: